پرسپولیس با گل دقیقه ۹۶ به قهرمانی رسید که برای اولین بار بود نگارنده برای یک تیم فوتبال تا این حد خوشحال است. اما من برای پرسپولیس خوشحال نیستم . من برای هوادار بی شمارش که شادی آنها روح جامعه را به تجلی می کشاند خوشحالی ندارم که بکنم . من برای کریم باقری که تنها ستاره ای هست که اصالتش را فراموش نکرده ندای شادی ندارم . من برای بازیکنان که خودشان را تافته جدا بافته می دانند خوشحال نیستم و می دانم که استحقاقش را هم ندارند . من برای فردی خوشحالم که قائده فوتبال را در این مملکت تغییر داد . با گفتارش با کردارش با احساساتش به همه فوتبالدوستان درس داد که می توان از یک زاویه دیگری هم به فوتبال نگاه کرد . این انسان با فرهنگ و بامنش کسی نیست جز افشین قطبی . او به وعده اش برای قهرمانی پرسپولیس عمل کرد . افشین قطبی راه صدساله را یک شبه رفت و به خوبی می دانست که چگونه کاری را انجام دهد که دیگران را مجذوب خودش بکند .

افشین قطبی دارای ویژگی های بسیار خوبی بود که همه آنها ویژگی ها یک درسی هست برای همه آنهایی که فوتبال را حرفه ای دنبال می کنند . سر تر از همه آن ویژگی های خوب در صداقت محدود می شود . افشین قطبی مربی بود که صداقت را چاشنی کارش کرده بود . به همه درس داد که می توان با صداقت حرف زد اما جنجالی به پا نشود می توان حرفهایی توام با صداقت زد اما وارد حاشیه نشد . می توان صداقت را مورد الویت قرار داد اما بازیچه رسانه های زرد نشد . افشین قطبی سرآمد ویژگی های مثبت است که همین خوبی ها و مثبت اندیشی ها هست که او را در مواقع بازنده همچنان محبوب نگه داشت .آن هم در جامعه ای که با باختن رابطه خوبی ندارد . اما چه شده است که افشین قطبی به اینچنین محبوبیتی رسید . این شاید به قول امیر قادری منتقد سینمایی یک پیشرفتی است برای مردم که همه چیز را درک می کنند .

این محبوبیت قطبی که با قهرمانی در مسابقات لیگ برتر کامل تر شده است برگرفته از بسیاری موضوعات و ویژگی هایی هست که به افشین قطبی بر می گردد. یکی از آن ویژگی هایی که حیف است به آن اشاره نکنم روحیه افشین قطبی هست که به دیگران انرژی و روحیه تزریق می کند . افشین همیشه با امید حرف می زد حتی در شرایطی بسیار سخت ( همانندباخت افتضاح آور به تیم استقلال اهواز ) روحیه اش را نباخت و با این امید ادامه داد و این امیدواری را به راحتی هم هیچ وقت روحیه اش را نباخت . و با امید ادامه داد و این امیدواری را به راحتی هم به سمت هواداران و بازیکنان برد و انتقال داد و یکی از همین ویژگی ها بود که او را نزد کارشناسان و منتقدان محبوب ساخت که باخت هاو مساوی در مردم تاثیری نداشت . آنها عاشق قطبی بودند و هستند . آنها فقط می خواستند شادی های بعد از گل او را نظاره گر باشند . آنها دوست دارند که احساسات قطبی را بارها ببیند  آنها فقط می خواستند که عبارت (( دل شیر )) برایشان تکرار شود که با آن عبارت ساعت ها کیف کنند .

یک نوع تمایزی بین افشین قطبی و سایر اشخاص محبوب ورزش وجود دارد و همین تمایز باعث شده است که روشنفکران هم به سمت افشین قطبی حرکت کنند و در باب او سخن بگویند . این بار قطبی قائده دیگری را برای محبوبیت تعریف کرد . او نه حرفهای بامزه زد نه با لوطی حرف زد نه قهرمانی های متعدد به دست آورده و نه حرفهای عجیب غریب زد و نه جنجالی به پا کرد و نه حاشیه ای درست کرد و نه گل های حماسی زد و خیلی از نه های دیگر که اشاره کردن به آن در این مقال نمی گنجد . بلکه او با  این تمایز یک تعریف جدیدی به جامعه ما داد که می شود بدون این موارد به محبوبیت رسید . قطبی به همه با رفتارهایش با صداقتش درس دیگری داد که می توان در نگاه بیننده های میلیونی احساسات را نشان داد و در کنار این احساسات عقل و هوش آدمیت از بین نرفته نرود .

اما چرا فقط برای افشین قطبی خوشحالم . چون او یک الگوی دیگر و به صورت واقعی را به این جامعه نشان داد . الگویی که شخصیت و فرهنگ و کرامت و گفتار خوب و احساسات دلنشین دارد .هر الگویی ضعف هایی داشت و دارد اما افشین قطبی با این بازخوردی که از خود نشان داد به معنای واقعی یک الگوست . و جامعه ما به این الگو نیاز دارد و امیدوارم این الگو در جامعه بیش از بیش ترویج یابد و همچنان او زندگی در ایران را انتخاب کند و ما هم از این الگو در جهت رشد این فوتبال استفاده کنیم . او را باید از شهریارها از سلطان ها و از ژانرال های فوتبال جدا کرد . امپراطور یک طرف بقیه هم یک طرف.